INFOGRAFÍA DEPORTIVA. UN BREVE REPASO POLA SÚA HISTORIA

Visualmente, temos comprobado que a actividade deportiva comenzou xa no Paleolítico, tal e como quedou reflexado polas figuras que aparecen nas paredes das cavernas. Esas xoias do arte rupestre permitíronnos ver figuras estilizadas, nas que o ser humano realiza exercicios ximnásticos e de danza, utiliza elementos como o arco e a flecha, corre, salta e danza.

Non obstante, pasándonos a “era moderna”, xa no 1979 apareceron as primeiras infografías, aínda moi esporádicas, no Marca. Foi no 1992, cos Xogos Olímpicos cando o deporte centrou todo o protagonismo infográfico: o 25 de xullo, día da inauguración dos Xogos Olímpicos, os lectores de El Periódico de Catalunya xa dispoñían dun suplemento cos mellores infográfios que se tiñan realizado en España ata a data. Os posters olímpicos de El País para a ocasión foron igualmente espectaculares. Baseábanse nunha gran ilustración realista a modo de fotografía e complementábano con infogramas explicativos dos acontecementos. Mención aparte, por suposto, merece a prensa deportiva, entre a que destaca o diario madrileño Marca: xa dende había algún tempo as súas páxinas acollían un infografismo de moita calidade, pero coas Olimpiadas de Barcelona reforzaron esa actitude.

A cor tamén se vai introducindo pouco a pouco na infografía deportiva, unha decisión que non en todos os xornais foi tomada con rapidez. Así o explica Antonio Alcoba: a vida é en cor e en cor han de ser algúns dos elementos das páxinas dos xornais, sobre todo aqueles como as fotografías e as infografías. Os diarios, pouco a pouco, foron adoptando a cor na información do día e na súa edición diaria. Os últimos que o fixeron en España son dous xornais dende cuxas redaccións sempre se dicía que xamais se darían fotos en cor: El País e El Mundo, o 27/9/98 e o 9/10/98, respectivamente. No primeiro dos casos (El País), custou anos tomar esta decisión: xa durante os Xogos Olímpicos de Barcelona, en 1992, equipáronse da maquinaria precisa para preparar seleccións de cor e imprimir cuatricromías, pero todo se quedou nunha pequena mancha de azul na portadilla do suplemento diario que fixeron con motivo da cita barcelonesa e unhas láminas con megainfos olímpicas impresas en cor fóra da rotativa, distribuídas como encartes, con apoio publicitario. Foi seis anos máis tarde (2004) cando por fin se levaron fotos e telefotos en cor á súa portada. No Marca a cor é, xa dende hai moito, prácticamente inherente á infografía.